VII Ogólnopolska Konferencja Śląskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Logopedycznego Opóźnienia w rozwoju mowy o różnorodnej etiologii – 27.05.2011 r.

Wiedząc więcej możemy lepiej pomagać. Kolejna, już VII Ogólnopolska Konferencja Logopedyczna, tym razem z udziałem gościa zagranicznego, odbyła się 27.05 i dotyczyła Opóźnień w rozwoju mowy o różnorodnej etiologii. Aby poszerzyć swoją wiedzę oraz poznać nowinki z dziedziny logopedii, do Katowic przybyli logopedzi z całej Polski. Mieli możliwość wysłuchania części wykładowej oraz uczestniczenia w specjalnie dobranych warsztatach tematycznych. Trzeba przyznać, że frekwencja dopisała, co można stwierdzić na podstawie zamieszczonej poniżej fotorelacji.

Organizowana przez Zarząd Śląskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Logopedycznego konferencja zbiegła się w czasie z obchodami 200. Rocznicy logopedii w Polsce. Instytut Języka Polskiego Uniwersytetu Śląskiego miał zaszczyt być współorganizatorem tej konferencji. Studenci filologii polskiej jak zwykle aktywnie włączyli się w pomoc przy organizacji tego niezwykle ważnego przedsięwzięcia. Mieli również okazję uczestniczyć w warsztatach przeprowadzonych w drugiej części spotkania. Doświadczeniami swojej pracy dzielili się z uczestnikami konferencji logopedzi, psycholodzy i pedagodzy, a nawet przedstawiciele środowisk medycznych. Gościem specjalnym okazała się pani Lavinia Plonka, która przyjechała do Polski ze Stanów Zjednoczonych, z Karoliny Północnej, aby wygłosić referat pt.: Somatyczne uwarunkowania w pokonywaniu strachu: jak pomóc rodzicom dzieci niepełnosprawnych pokonać strach i niepokój w komunikacji i interakcji. Dzięki specjalistom z różnych dziedzin mogliśmy się dowiedzieć m.in. o tym, jakie są konteksty rozwoju języka dziecka, czyli jak stworzyć dziecku z opóźnieniami dobrze stymulujące otoczenie; oraz - czy dzieci z SLI (SLI – ang. specific language impairment, czyli specyficzne zaburzenie rozwoju językowego) nie odpowiadają na pytania, ponieważ nie znają odpowiedzi; jak również – dlaczego dziecku, które nie przestrzega normy językowej grozi wykluczenie i, co najgorsze, niezrozumienie. Kolejne referaty dały przy tym odpowiedzi na pytania o udział rodziców w terapii dzieci z opóźnieniami – dlaczego logopeda powinien być narzędziem, a rodzic podmiotem w procesie pracy z dzieckiem; a także- czy dzieci urodzone przedwcześnie są w większym stopniu zagrożone opóźnieniami w rozwoju mowy i jakiego typu są to opóźnienia. Niezwykle bogata warsztatowa część programu przyciągnęła wielu chętnych. Uczestnicy mogli wybrać po dwa spośród dziewięciu warsztatów prowadzonych przez logopedów praktyków, specjalistów w dziedzinie opóźnień mowy. Dodatkowymi atrakcjami okazały się przyrządy specjalnie przywiezione na czas warsztatów przez prowadzących – m.in. specjalne łóżko przeznaczone do rehabilitacji.

Konferencja dała możliwość zgłębienia wiedzy z dziedziny logopedii, ale dla studentów, którzy w przyszłości będą mieli kontakt z dziećmi podczas pracy w szkole czy w ramach wychowania własnych pociech, była przede wszystkim okazją do lepszego zrozumienia opóźnień w rozwoju mowy dzieci – zjawiska bardzo rozpowszechnionego i wymagającego szczególnej troski i zaangażowania ze strony dorosłych. Jeden z prelegentów posłużył się słowami francuskiego myśliciela głoszącego świadomość człowieka zintegrowaną z jego ciałem. Myśliciel ten – Maurice Merleau-Ponty w swojej pracy stwierdził, że „świat przylega do ciała jak tunika Nessosa”. W ten sam sposób ludzie z opóźnieniami żyją pod brzemieniem ciała, którego kondycja nie zawsze odpowiada temu, co czują i myślą. Dlatego tak ważne jest, by świat wiedział jak najwięcej o opóźnieniach w mowie. Dzięki temu wszyscy będziemy lepiej przygotowani, a człowiek dobrze przygotowany – to ktoś, kto wie więcej, zatem może również efektywniej pomagać.

Natalia Moćko,
studentka V roku filologii polskiej
Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach
oraz I roku Podyplomowych Studiów
Kwalifikacyjnych Logopedii UŚ